ترم اول ما که کلا جبرانی بود.
کلاس های جبرانی هم به غیر از زبان و روش تحقیق، با دانشجوهای ارشد یکی بود. یعنی سر کلاس بیش از ۲۰ نفر بودیم. دانشجوی دکتری ۵ نفر بودیم، مابقی کلاس دانشجوی ارشد بودن. اساتید هم مطابق با دانشجوهای ارشد، از ما هر هفته حل تمرین میخواستن. ریسرچ و مقاله و ارائه هم جای خود.
گفتم ما همه این کارها رو برای دقیقا همین دروس انجام دادیم در مقطع قبلی. برای ما جبرانیه اما برای ارشد درس اصلی. چه لزومی داره ما هم مطابق دانشجوهای ارشد، برای هر دروس تکلیف انجام بدیم. استاد گفت اگر انجام ندید من هم از نمره نهاییتون کسر می کنم.
به نظرم اصلا کار اشتباهی نکردم که انصراف دادم.
اتفاقا خیلی هم اصرار کردن که انصراف نده، ولی گوش ندادم.
سواد باید منجر به کسب سرمایه بشه.
وگرنه اگر کسی بخواد از مدرکش استفاده نکنه، مدرک دکتراش هم میشه عین ارشدش. یکم اقتصادی فکر کنیم. گاها احساسی میشیم در این قضیه.

دوست عزیر چرا صورت مسئله رو پاک میکنی ‌.چرا ظرفیت ها رو کم کنن؟ ظرفیت رو زیاد کنن اما در عوض خروجی دانشگاه رو سخت کنن که هر کسی با سواد اندک مدرک نگیره .این موضوع باعث میشه بعد چند سال خود بخود هم تقاضا بدلیل سختگیری کم میشه و هم سطح علمی افزایش پیدا میکنه

کاملا درسته ، فردی با ۵ درس منفی کارشناسی ارشد قبول شده رشته و تحصیلات قبلی اش و تجربه اش در اون رشته حدید صفر هست . نه هیات علمی درستی دارن یکباره بگید کلا مدرک رو چاپ کنن پولشو بدیم .