معاون فرهنگی دانشگاه تهران گفت: علت اصلی افزایش ظرفیت دوره‌های دکتری تخصصی جلوگیری از مهاجرت علاقه‌مندان به تحصیل است و با نیاز کشور به دانش‌آموختگان این دوره تناسبی ندارد.

محمدعلی زارع چاهوکی معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان، درباره اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاه تهران اظهار کرد: مشاهده شده که اغلب فعالان تشکل‌های دانشجویی دانشگاه تهران توانسته اند با کسب مهارت‌های علمی و عملی و اجتماعی مشاغل مناسبی را کسب کنند.

او افزود: بحث «اشتغال» به این بستگی دارد که سنوات بعد از فارغ التحصیلی چند سال است؟ برای مثال، از نظر علمی درست نیست که اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی را بلافاصله بعد از دانش آموختگی رصد کنیم؛ بنابراین انجام این روند ۲ الی ۳ سال بعد از اینکه دانشجو درسش تمام شد می‌تواند در دستور کار قرار بگیرد.

لزوم ایجاد شاخص‌های مناسب برای رشته‌های تحصیلی

زارع چاهوکی درباره تاثیر افزایش دانشجویان دکتر بر روند کاهش اشتغال فارغ التحصیلان گفت: برای رشته‌های تحصیلی باید شاخص‌های مناسبی داشته باشیم تا متناسب با آن‌ها ظرفیت رشته‌های مورد نیاز جامعه را مشخص کنیم، اما متاسفانه به دلایل گوناگون به خصوص مهاجرت دانشجویان کارشناسی و ارشد برای ادامه تحصیل در کشور‌های دیگر این موضوع به خوبی ساماندهی نشده است.

معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران ادامه داد: شاید یکی از دلایل اصلی اینکه ظرفیت و پذیرش دوره دکتری در ایران افزایش یافته این باشد که دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری زیاد مهاجرت می‌کنند؛ بنابراین باید جلوی خروج دانشجویان کارشناسی از کشور را بگیریم و تمایل آن‌ها را برای ادامه تحصیل در خود کشور افزایش دهیم.

زارع چاهوکی گفت: در حال حاضر تفاوت زیادی بین دانشجویان مقطع دکتری با آنچه که در کشور نیاز داریم، وجود دارد. نکته قابل توجه این است که در بحث افزایش اشتغال بیشتر به نیرو‌های کارشناس و تکنسین نیاز داریم تا دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری؛ بنابراین برای مقطع دکتری باید تنها ظرفیت موسسات آموزشی و پژوهشی محل اشتغال باشد که آن هم بسیار محدود است.

اشتغال؛ موضوع محوری کشور طی سال های اخیر

گفتنی است که طی سال‌های اخیر، اشتغال در کشور یک موضوع محوری و حائز اهمیت بوده و  اطلاعات دقیق از برنامه های مختلفی برای بهبود آن به اجرا گذاشته شده است. مسلما وضع موجود می تواند ابزار مناسبی برای تصمیم گیری ها در این حوزه باشد.

نرخ بیکاری که عبارت است از درصد نسبت جمعیت بیکار به جمعیت فعال شاغل و بیکار، در دهه های ۸۰ و ۹۰ ارائه شده است. نر خ بیکاری وضعیت متفاوتی در سال‌های مختلف داشته است. در سال ۱۳۸۶ و  در سال ۱۳۸۹ افزایش ۱۳۸۷ نرخ بیکاری در کشور کاهش چشمگیری می یابد ولی مجددا  در سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۷ افزایش و در سال ۱۳۹۸ می یابد و پس از آن با شیب نزولی مجددا کاهش یافته است.

بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری جمعیت فارغ التحصیل یا در حال تحصیل دوره های تحصیلی در سال ۱۳۹۷، برای گروه مردان و زنان در کل کشور ۳/۱۸ درصد، برای گروه مردان ۱/۱۳ درصد و برای گروه زنان ۷/۲۸ درصد بوده است. از حدود ۲/۱۳ میلیون نفر جمعیت فارغ التحصیل دوره های عالی حدود ۶/۷ میلیون نفر فعال اقتصادی بوده که از این تعداد ۲/۶ میلیون نفر شاغل و ۴/۱ میلیون نفر بیکار هستند.